Dada’nın rastlantısallığına tamamen teslim olmaktan ziyade onun biçimsel stratejilerini eleştirel bir bilinçle yeniden işlevlendirmek.
Yani, parçalanmışlık ve montaj tekniği, salt kaotik bir etki yaratmak için değil çelişkileri belirginleştirmek ve negatif diyalektik içinde bir gerilim yaratmak.
Bu, şiirinin yalnızca mevcut anlam yapılarıyla oynamakla kalmayıp aynı zamanda eleştirel bir yönelim taşıdığına işaret edecek.