Şiirler

dünyamızın sınırı dilin sınırında mıdır konuşan evimiz ardından grotesk fısıltıyla tin üstesinden gelinecek şey kuşku

toprağı soğumamış kederi, gün ışığına teyelleyen rüzgâra aydınlığa avuç su tutan dillere

yaşantıladıklarını renginden ayıran yağmur damlaları tazeler çiçeğin yüzünü

şiir ve gerçekliğin arası nasıldır değişik bir gerçeklik ortaya çıkaran kübizmi biliyorum

alnındaki süsleri çıkarıp soyunuyor körpe kadın ilk çıplak kalışı değildi, ilk hâli de değildi bu